Overblog
Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
16 août 2016 2 16 /08 /août /2016 10:38

15 Sierpnia, dzień Wniebowzięcia Najświętrzej Marii Panny, zwany także dniem Matki Boskiej Zielnej, dniem Królowej Korony Polskiej, Swiętem Wojska Polskiego, uznany za Cud nad Wisłą...

W Polsce, od Jasnej Góry do Warszawy płyną do nieba modlitwy, święci się pamięć walk, trudów i powodzeń, trwa nadzieja na lepsze jutro.

We Francji, sięgam pamięcią do „mojego” Konsulatu w Lille i do kombatanckich Mszy Swiętych za Ojczyznę, myślę o Raphaelu i o Matthiasie, którzy byli ze mną w Polsce, o mojej Ojczyźnie, o „moim” papieżu, o „Ich” wszystkich, którzy tam są, decydują, i podlegają decyzjom, mają władzę, lub nie mają nic...

Wszyscy Oni są co wieczór w mojej modlitwie...

Jędrzej Bukowski

Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans Historia
commenter cet article
11 août 2016 4 11 /08 /août /2016 10:48
Council Nostalgia, Jeanne Bukowska
Council Nostalgia, Jeanne Bukowska
Council Nostalgia, Jeanne Bukowska
Council Nostalgia, Jeanne Bukowska
Council Nostalgia, Jeanne Bukowska
Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans souvenir
commenter cet article
1 août 2016 1 01 /08 /août /2016 23:12

Dziś 46. rocznica mojego ślubu z Jeanne. Spędziliśmy kolejny wspaniały dzień, spędzony na kupieniu kilku brakujących do dekoracji balkonu roślin i na ich odpowienim ustawieniu. Jeanne jest spaniałym człowiekiem i świetną towarzyszką życia. Jak upłynął ten czas ? Dnie, miesiące, lata... Co sprawia, że są takie dobre ? Pisałem już o tym i z pewnością będę do tego wracał.

Dziś jest też 72 rocznica Powstania Warszawskiego. Ogromny dzień dla Polski. Tragiczny i wielki zarazem, bo ukazał światu nasz narodowy i samotny zryw ku wolności, naszą, polską umiejętność walki ze złem. Myślę o Powstańcach, myślę o Janie Gieorgicy, ps. Grzegorzewicz, myślę o Aurelii Kierszys, o Zofii Kierszys, o profesorze Pelcu, o przykładzie jakim byli i jakim są dla mnie. O godzinie 17 oglądałem ulice Warszawy, byłem wzruszony. Myślałem o wszystkich moich rodakach. Dlaczego są tacy podzieleni ? Co się stało ? O co tak bezsensownie walczą ?

Dzięki telewizji KTO oglądaliśmy z Jeanne transmisje wizyty Ojca Swiętego w Polsce, Jego spotkania z Młodzieżą Swiata, wysłuchaliśmy wszystkich Jego przemówień. Jego milczenia w Oświęcimiu. Oboje pragniemy, aby trud tego Czlowieka został zrozumiany. Aby dotarł do rządzących i do opozycji, do polskiego Kościoła... Oboje jesteśmy pewni, że umiała Papieża przyjęć mlodzież świata, że został On właściwie zrozumiany przez młodzież Polską.

Tak chciałem opisać ten dzień naszej rocznicy, te ważne dni Polski i Warszawy. Oby przekaz Franciszka padł na przyjazny grunt !!!

Jędrzej Baltazar Bukowski Bończa

Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans osobista
commenter cet article
26 mai 2016 4 26 /05 /mai /2016 12:08

To jest inny świat. Wydaje mi się, że pogląd profesora Andrzeja Rzeplińskiego o tym, co dzieje się w Polsce jest słuszny, o ile uwzględnimy ważny element nienormalności. Nienormalność jest wpisana w polską historię od czasów zaborów. Trwała do roku 1918, wróciła z drugą wojną światową, skwapliwie wykorzystała obie obce okupajce, ukryła się w podziemiu pozorów „walki o pokój i o demokrację”, kazała wierzyć i działać we wzniesieniach Solidarności i niszczy nas do tej pory, wiernych i naiwnych Polaków.

To dobrze, że jesteśmy wieni i naiwni. Bo póki my żyjemy...

Nienormalność jest w nas i uwolnić się od niej trudno.

Ojciec Jan Andrzej Kłoczowski mówi, że po 26 latach od uzyskania niepodległości wolność okazała się trudniejsza od niewoli (https://www.tygodnikpowszechny.pl/autor/o-jan-andrzej-kloczowski-op-4659.

Na tym właśnie polega nasza polska nienormalność. W roku 1989 wydawało nam się, że możemy już wszystko, ale nie umieliśmy ocenić naszej własnej ignorancji, naszej własnej umiejętności i konieczności współpracy, ignorowaliśmy ambicje i znaczenie wspólnego dobra.

Rok temu, wybierając nowego prezydenta, ulegliśmy złudzeniom oskarżycielskiej kampanii kandydata i czarom Prezesa, jego oszałamiającej mocy i złowrogiej inteligencji.

Przyszło nam więc żyć w innym świecie. Jesteśmy zmęczeni.

Jak pisze Jerzy Sosnowski (https://www.tygodnikpowszechny.pl/ruch-wahadla-33366) : ... jesteśmy społeczeństwem o skromnym doświadczeniu demokratycznym. Dla większości z nas trwa ono raptem ćwierć wieku. To społeczeństwo musi na nowo rozpoznać się w warunkach wolności. Ostatnio spora jego część woli ograniczenia, które jakoby mają nam przynieść bezpieczeństwo.

... Czytam polską prasę i trudno mi to wszystko rozumieć : słowa, słowa, słowa ... zmieniające się, zniekształcane, kłamliwe. Np słowo „audyt”, w znaczeniu oskarżenie i sąd tego i tych, którzy podobno psuli, kradli, oczerniali, niszczyli Polskę i wszelkie jej sposoby istnienia w latach 2007 do 2015... http://wyborcza.pl/politykaekstra/1,152588,20091747,nasz-audyt-dobrej-zmiany.htmlSłucham Panią Premier Szydło, słucham ministrów, słucham Pana Prezydenta, ich ataków na Unię Ruropejską, ich słów o gorszych i lepszych Polakach, ich sprzecznych deklaracji o stanie gospodarki polskiej, pamiętam oskarżycielską kampanię wyborczą prezydenta, której echem jest ów „audyt”, bez nadziei obserwuję sprawy między Rządem a Komisją Eupejską, boli mnie głowa...

Na szczęście od kilku dni Rzeczpospolita jest krajem suwerennym, jest to nawet zapisane w Ustawie:

Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 maja 2016 roku w sprawie obrony suwerenności Rzeczypospolitej i praw jej obywateli.

Rzeczpospolita Polska, zgodnie z Konstytucją jest suwerennym demokratycznym państwem prawa. W ostatnim czasie są podejmowane próby naruszenia suwerenności naszego państwa, podważające jednocześnie zasady demokracji, porządek prawny i spokój społeczny w Polsce.

Pretekstem do takich działań jest sprawa sporu politycznego o Trybunał Konstytucyjny. Przepisy przyjęte przez Sejm RP określające status i funkcjonowanie Trybu-nału Konstytucyjnego nie mają negatywnego wpływu na ochronę praw i wolności obywatelskich w Polsce. Sejm RP stwierdza, że prawa i wolności obywatelskie nie są zagrożone w naszym państwie, a Trybunał Konstytucyjny może realizować swoje zadania ustrojowe. Nowe rozwiązania prawne w odniesieniu do Trybunału Konstytucyjnego mogą być ustanowione jedynie w wyniku dialogu prowadzonego w Sejmie RP. Większość parlamentarna jest gotowa do poszukiwania takiego kompromisu we współpracy ze stronnictwami opozycyjnymi. W instytucjach Unii Europejskiej są podejmowane również próby narzucenia Polsce decyzji w sprawie emigrantów, którzy przybyli do Europy. Zapowiadane decyzje rozwiązania tego problemu nie mają podstaw w prawie europejskim, naruszają suwerenność naszego państwa, wartości europejskie oraz zasadę Pomocniczości Unii Europejskiej. Niosą także zagrożenia dla ładu społecznego w Polsce, bezpieczeństwa jej obywateli oraz dziedzictwa cywilizacyjnego i tożsamości narodowej.

Sejm RP wzywa rząd do przeciwstawienie się wszelkim działaniom przeciwko suwerenności państwa oraz stwierdza, że obowiązkiem rządu jest obrona interesu narodowego i ładu konstytucyjnego w Rzeczypospolitej.

To naturalnie Komisja Europejska, jej urzędnicy, i Komisja Wenecka działają na szkodę suwerenności państwa i Pani Premier słusznie usunęła flagi europejskie z dekoracji swoich wystąpień. Uchwała ta zapowiedziana była w programie wyborczym PiS, obszernym dokumencie, zawierającym także nie mniej obszerną listę błędów i strat rządów PO-PSL w latach 2007-2015.

Jakoż nienormalny wydaje mi się ten wpis. Ale gdzie mi tam do Prezesa, do kandydata na urząd prezydencki w USA, do kandydatki we Francji, do polskiej Pani Premier...

Jędrzej Bukowski

Głęboki ukłon składam przed Panem Andrzejem Rzeplińskim. Jego spokój i konsekwnecja wzbudzają najwyższy podziw. Tak trzymać !!!

7 mai 2016 6 07 /05 /mai /2016 09:01

TUSK U FRANCISZKA: EUROPA POTRZEBUJE KOŚCIOŁA

BS

06.05.2016

„Jestem przekonany, że dziś w tych niepewnych czasach wielkich przemian i dramatycznych wyzwań wszyscy wierzący i niewierzący potrzebują Kościoła, który przygarnia, a nie wyklucza”.

Papież Franciszek i Donald Tusk. Fot: L'osservatore Romano/AP/FOTOLINK

W

W Rzymie papież Franciszek odebrał Nagrodę Karola Wielkiego. Przyznało mu ją miasto Akwizgran za „wybitne orędzia i znaki, które niesie jego pontyfikat na rzecz pokoju i zrozumienia, współczucia i tolerancji, solidarności i ochrony stworzenia”.

Na ceremonię wręczenia nagrody do Watykanu przyjechali przedstawiciele Komisji Europejskiej i Rady Europejskiej, Jean-Claude Juncker i Donald Tusk, oraz szef Parlamentu Europejskiego Martin Schulz.

Podczas przyznawania papieżowi nagrody głos zabrał Donald Tusk.

Jego przemówienie o Europie i roli Kościoła we współczesnym świecie cytują najważniejsze światowe media. „Potrzebujemy Kościoła, który rezygnuje z bogactwa by wspierać ubogich, który jest radykalny w miłości, sąd zostawiając Bogu. Kościoła, który wierzy w człowieka i jego wolność, a nie we wszechwładzę i wszechwiedzę instytucji, który złamanemu ludzkiemu życiu niesie nadzieję, a nie potępienie. Kościoła, który budzi tylko dobre uczucia, nie budząc nigdy, nigdzie i w nikim strachu, wzgardy czy złości. Takiego Kościoła potrzebujemy wszyscy” – mówił przewodniczący Rady Europejskiej, Donald Tusk.

Publikujemy całe przemówienie byłego premiera Polski i przewodniczącego Rady Europejskiej, Donalda Tuska:

Ojcze Święty,

Szanowni goście,

Polityka i religia w swoim najgłębszym wymiarze mają na tym świecie wspólny cel i nie jest nim władza nad drugim człowiekiem, jak chcieliby niektórzy.

Tym wspólnym celem jest ograniczanie zła i cierpienia.

Jak mówiła Simone Weil: tu, na drodze, leży jakiś nędzarz, na pół martwy z głodu. Bóg otacza go swym miłosierdziem, ale nie może zesłać mu chleba. Lecz obok jest człowiek, i na całe szczęście nie jest Bogiem; może mu podać kawałek chleba. To jego jedyna wyższość nad Bogiem. Nakarmić człowieka mogą tylko inni ludzie. Także, ludzie religii, ludzie polityki – każdy na swój sposób i swoimi narzędziami.

Dlatego z taką radością przyjąłem tę wizję Kościoła, jaką proponujesz Ty, Ojcze Święty, Kościoła będącego – jak mówisz – szpitalem polowym a nie urzędem celnym.

Jestem przekonany, że dziś w tych niepewnych czasach wielkich przemian i dramatycznych wyzwań wszyscy wierzący i niewierzący potrzebują Kościoła, który przygarnia, a nie wyklucza.

Kościoła, który rezygnuje z bogactwa by wspierać ubogich, który jest radykalny w miłości, sąd zostawiając Bogu. Kościoła, który wierzy w człowieka i jego wolność, a nie we wszechwładzę i wszechwiedzę instytucji, który złamanemu ludzkiemu życiu niesie nadzieję, a nie potępienie. Kościoła, który budzi tylko dobre uczucia, nie budząc nigdy, nigdzie i w nikim strachu, wzgardy czy złości. Takiego Kościoła potrzebujemy wszyscy.

Jestem przekonany, że w czasie swojej nieodległej podróży do Polski, na spotkanie z młodymi ludźmi z całego świata, doświadczysz Ojcze Święty serdeczności moich rodaków.

Polska jest i będzie w Europie, to jest poza kwestią.

Pytanie, jakie przed nami stawia Jego Świątobliwość to: jaka Europa ma być?

Miłosierna i solidarna, czy zamknięta i egoistyczna? Zbudowana na jakże chrześcijańskiej idei praw człowieka, wolności obywatelskich oraz respektu dla każdej jednostki, czy też na pogańskim kulcie przemocy i pogardy?

Chciałbym tu przytoczyć słowa modlitwy Świętego Franciszka, wciąż ważne w każdym zakątku świata, Europy i mojej ojczyzny.

Usłyszałem je pierwszy raz od arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego, jednego z patronów polskiej „Solidarności”, którego dziś żegna moje miasto Gdańsk:

O Panie, uczyń z nas narzędzia Twojego pokoju,

Abyśmy siali miłość tam, gdzie panuje nienawiść;

Wybaczenie tam, gdzie panuje krzywda;

Jedność tam, gdzie panuje zwątpienie;

Nadzieję tam, gdzie panuje rozpacz;

Światło tam, gdzie panuje mrok;

Radość tam, gdzie panuje smutek.

Byliśmy i będziemy w Europie. Jesteśmy i będziemy Europejczykami. Nie chcę, by było to tylko stwierdzenie o charakterze geograficznym, ani wyłącznie deklaracja polityczna. To także, i być może przede wszystkim, stwierdzenie aksjologiczne i metafizyczne. W pewnym sensie, Europa jest dogmatem wiary.
Dlaczego powinniśmy być z Europy dumni? Dlaczego warta jest naszej troski i – jeśli taka będzie potrzeba – naszej ochrony i obrony? Dlatego, że wciąż jest tu obecny duch miłości i wolności. Proszę o wybaczenie być może przesadnego stwierdzenia, ale niech mnie usprawiedliwia podniosły charakter tej uroczystości. Możemy być dumni z Europy, ponieważ, Ojcze Święty, Europa wciąż przypomina Ciebie. Gdy przestanie przypominać Ciebie, zostanie zredukowana do ledwie geograficznego pojęcia i politycznej pustki. Najprościej mówiąc. Ojcze Święty, jesteś Papieżem Nadziei. Dla nas wszystkich.

Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans Franciszek Tusk Nagroda Karola Wielkiego
commenter cet article
3 mai 2016 2 03 /05 /mai /2016 15:19

3 maj. Polskie święto narodowe. Swięto Konstytucji 3 maja. Wielka sprawa. Wielki temat do myśli i do pracy. Dla nas wszystkich.

W czasie dzisiejszej Uroczystej Mszy Sw w Katedrze warszawskiej, Kardynał Nycz przytoczył fragment Konstytucji, i powiedział : „(...) dla ocalenia ojczyzny naszej i jej granic, (...) niniejszą konstytucję uchwalamy i tę całkowicie za świętą, za niewzruszoną deklarujemy, dopóki by naród w czasie, prawem przepisanym, wyraźną wolą swoją nie uznał potrzeby odmienienia w niej jakiego artykułu. Do której to konstytucji dalsze ustawy sejmu teraźniejszego we wszystkiem stosować się mają”.

„Niech to podwójne święto będzie okazją do refleksji i modlitwy za naszą Ojczyznę i wszystkich, którzy ją stanowią i którzy jej służą – aby służyli ochotnie i gorliwie, w zgodzie i wielkoduszności, pożytków swoich zapomniawszy”.

Niech mi będzie wolno podziękować Kardynałowi za te myśli. I ja modlę się codziennie za Ojczyznę, kiedy mogłem, starałem się Jej służyć. Mało myślałem o moich pożytkach.

Praca przed nami ogromna, choć trudna : Ojczyźnie poświęcić wszystko, o Niej pamiętać i Jej przyszłości tylko troskę serdeczną powierzyć.

Jędrzej Bukowski

Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans Konstytucja 3 Maja Kardynał Nycz
commenter cet article
30 avril 2016 6 30 /04 /avril /2016 12:42
La Constitution du 3 mai 1791

Ce document sacré de la Pologne. Historique, intimement lié avec le destin de la Nation, probablement insuffisamment connu. Notre Fête Nationale.

Selon la vision d’Adam Mickiewicz, Le problème de la Pologne sera appelé à nouveau devant le jugement du monde seulement par voix d’un orage politique général.

Nous y sommes. Le problème vient du parti au pouvoir, Loi et Justice. Son chef, Jarosław Kaczyński, trouve que le Tribunal Constitutionnel, Gardien de la Constitution, gêne « le bon changement » [entendu comme la mise en marche de programme du parti, nationaliste et xénophobe].

C’est une vieille, dramatique et rarissime catastrophe d’avion transportant une centaine de plus hautes personnalités de l’Etat Polonais qui devaient rendre hommage aux victimes du crime stalinien à Katyń (20000 cadres militaires polonais fusillés en 1940). L’avion est tombé à 18 km du but. Il n’y a pas eu des survivants.

La Constitution du 3 mai 1791

Parmi les victimes, il y avait Lech Kaczyński, le Président de la Pologne, frère jumeau de Jarosław Kaczyński. Profondément touché par le drame, celui-ci est persuadé qu’il y a eu meurtre, qu’il faut trouver et punir les responsables, que la vérité triomphera.

C’est le rôle du « bon changement ». C’est aussi le début d’un éblouissant mystère de la Pologne d’aujourd’hui. Comment était-il possible, en stigmatisant la ruine et la misère du pays, ce que faisait le jeune candidat à la présidence et qu’il soit élu, alors que la Pologne était notée parmi les meilleurs membres de l’Union Européenne ? Comment est-il possible, maintenant, que tant d’hostilité s’exprime dans la presse polonaise, que les Polonais se vouent tant de haine, que nous sommes arrivés à la bataille de deux Pologne ? Comment se fait-il qu’un prix Nobel, Lech Wałęsa, un simple ouvrier, soumis aux pressions inimaginables, soit traité comme un vulgaire espion ?

Pourquoi le Tribunal Constitutionnel gêne-t-il ? Parce qu’il a pour seule mission de garder la Constitution de la Pologne, celle qui a été voté en 1997, qui est au-dessus de toute autre loi.

Décidément, un orage s’étend sur la Pologne. Nous tous, les Polonais, nous apportons notre part de vents qui s’accumulent. Et nous tous, les Polonais, nous avons une seule Histoire. Elle demande notre fidélité. Nous nous devons le respect.

Vive la Constitution de la République de Pologne !

Published by 011bukowski.over-blog.fr
commenter cet article
16 avril 2016 6 16 /04 /avril /2016 11:14

  • .Oko za oko, a wkrótce świat oślepnie - Gandhi
  • .Polska przedwojenna była niejednolita, pełna dysproporcji, konfliktów, nieraz ubóstwa, rządzona niezbyt dobrze, z elitą władzy dość przypadkową. Niemniej jednak był to kraj normalny, w żaden sposób nie można by go określić jako dom wariatów. Natomiast Polska dzisiejsza to niewątpliwy i klasyczny dom wariatów.

Tak pisał Stefan Kisielewski. Mówiąc „Polska dzisiejsza” mowił o okresie przed rokiem 1989. Przed wiosną roku 2016 roku pojawiły się w moim Kraju całkowicie nowe i wcześniej nieznane elementy. Jeszcze przed Kisielewskim, a także już po jego odejściu wiadomo było o Polsce niejednolitej, o dysproporcjach i o ubóstwie, rządzenie zależało od pozostałości okresu poprzedniego, stabilizowało się bardzo wolno, potykając się często o ludzi i ich lepszą lub gorszą wolę, o trudności mniej lub bardziej obiektywne, o warunki ogólne, czyli o nienormalności w normalności.

Podstawowym nowym elementem sytuacji Polski roku 2016 jest absolutna wiara Jarosława Kaczyńskiego w zamach na jego brata, Lecha i w śmierć zamierzoną i męczeńską uczestników lotu do Katynia dnia 10 kwietnia 2010 roku.

Całe społeczeństwo Polaków przeżyło tamtą straszliwą, jedyną w historii lotnictwa katastrofę jako tragiczny cios w cały kraj. Byliśmy razem w bólu, byliśmy soldarni, byliśmy po prostu smutni. Mówił o tym parę dni temu prezydent Andrzej Duda we wspaniałej, pełnej prezydenckiego majestatu i godności mowie na Krakowskim Przedmieściu.

Tego samego popołudnia mówił Jarosław Kaczyński. Ponieważ zakłada, że chciano Lecha Wałęsę zabić, mówił: „Naszą pamięć chciano zabić”, „odpowiadał za to poprzedni rząd Donalda Tuska”, „tu muszą stanąć dwa pomniki” (Smoleński i prezydeta Lecha Wałęsy); mówił o zasługach minista Macierewicza; „Antoni, jeszcze raz Antoni, dokonał cudów ze swoim zespołem! Wykonali ogromną pracę. Dziękuję Ministrowi Obrony Narodowej, chciałoby się powiedzieć generałowi, ale jeszcze nie”. ”Tragedia smoleńska nie była przypadkiem”.

Prezes mowi, że ”Prawda musi się znaleźć w nazwach ulic i placów, rond, także w książkach, podręcznikach, to nasze wielkie zadanie, musimy to poznać, ustalić fakty. To dzieło dopiero się dzisiaj zaczyna - że „są tacy, tu wewnątrz Polski, a także na zewnątrz... tacy, którzy podnoszą na nią rękę. Im musimy powiedzieć: nie! Być może przyjdzie czas, że będziemy się musieli zmobilizować, by nasze nie zabrzmiało mocno”. Polska musi być niepodległa, Polska musi być niezależna, Polska musi być godna.

Prezes godzi się na przebaczenie, ale musi ono być poprzedzone przyznaniem się do winy i karą.

Oglądałem tę mowę na ekranie mojego komputera. Wielkie tłumy słuchały mówcę, ze czcią i z uwielbieniem, często, w odpowiednich chwilach ludzie skandowali słowa podziękowań, obiecywali, wyrażali przekonanie, że wygramy, że misję zrealizujemy, bili bravo, oklaskiwali... Przypomniałem sobie opowiadanie Drugie Przyjście Herlinga Grudzińskiego i fanatycznych pokutników, na czarno ubranych disciplinati XIV wieku. Ale przecież nie o dawno ubiegły wiek chodzi, nie jesteśmy w Peruggi, przed oczymi miałem autentyczny obraz Krakowskiego Przedmieścia, ludzie, często młodzi, byli urzeczeni...

Odmienność obu przemówień, prezydenta i prezesa była wstrząsająca. Jak tę odmienność interpretować ?

Inaczej niż Kisielewski intepretowałbym ten obrazek z dzisiejszej Polski. Myślę raczej o niebezpiecznym wodzu, który gra z niewiedzą całego społeczeństa, zna i wykorzystuje jego wrażliwość i jego zmęczenie, zdefiniował sobie swoje własne interesy i dąży do ich osiągnięcia. Ponieważ Wódz jest człowiekiem wieżącym, uważam, że dopuszcza się grzechu, ale nie moim zadaniem jest sądzić.

Niedobrze się dzieje w państwie polskim.

Chodzi o sprawy najważniejsze.

  • Jędrzej Bukowski
Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans Duda Kaczyński Kisielewski Ghandi Zamach Polska
commenter cet article
24 mars 2016 4 24 /03 /mars /2016 13:51

Publikuję, po polsku i po francusku, tekst Henryka Woźniakowskiego o sytuacji w Polsce. Nota redakcyjna miesięcznika ZNAK (numer 729, luty 2016) podaje obszerne informacje o tej publikacji. Po nawiązaniu kontaktu z Autorem i poinfomowaniu Go o mojej intencji dotyczącej blogu, otrzymałem tekst, napisany w języku francuskim. Jestem przekonany, że księża polscy nie powinni nie zauważać ważnych spraw naszego Kraju, dotyczących moralności chrześcijańskiej.

Jędrzej Bukowski (członek Kolegium warszawskiej Więzi)

Czy w Kościele można jeszcze swobodnie debatować o Polsce?

luty 2016, nr 729

W lutym br. na łamach „Europe Infos” – periodyku publikowanego przez Komisję Konferencji Biskupów Unii Europejskiej (COMECE) – ukazał się zamówiony przez redakcję artykuł Henryka Woźniakowskiego, analizujący obecną sytuację polityczną w Polsce.

Ów tekst (a zwłaszcza odpowiadające prawdzie stwierdzenie, iż „Do tej pory biskupi katoliccy w Polsce postanowili nie wypowiadać się publicznie na ten temat”) spotkał się z natychmiastową reakcją Konferencji Episkopatu Polski. Jej sekretarz generalny, bp Artur Miziński, w liście do sekretarza generalnego COMECE ks. Patricka H. Daly’ego nazwał publikację artykułu Woźniakowskiego „przeciwdziałaniem, które ingeruje w wewnętrzne sprawy Polski” i poprosił o „wycofanie tego nieobiektywnego tekstu z oficjalnej strony internetowej »Europe Infos« oraz o publikowanie tekstów, szczególnie dotyczących spraw takich jak te, z większą roztropnością”. Z kolei rzecznik prasowy KEP, komentując list bp. Mizińskiego, powiedział, że: „Nie można było przejść obojętnie obok informacji, które godzą w przekaz prawdy o Kościele w Polsce, ani pozwolić na ich autoryzowanie w oficjalnym periodyku COMECE”.

W tej sytuacji ewidentnej presji, wywieranej przez Episkopat Polski redakcja „Europe Infos” zdecydowała się na usunięcie artykułu Henryka Woźniakowskiego. My z kolei – nie godząc się na cenzurę, po którą sięgnęli pasterze naszego Kościoła – ów tekst publikujemy. Niech Czytelnicy mają możliwość zapoznania się z nim i przekonania się, czy mają rację prawicowi publicyści, określający go mianem „skandalicznego” i zawierającego „znieważające słowa”.

Redakcja „Znaku”

_______

Co się dzieje w Polsce?

Źle się mają rzeczy w państwie polskim. Europa ma prawdziwe powody, aby niepokoić się tym, co się w Polsce zdarzyło.

Dlaczego kraj, który oparł się kryzysowi i prowadził wzorcową politykę trwałego rozwoju, zaczął osłabiać demokratyczne instytucje i forsować środki działania zmierzające do ograniczenia wolności obywatelskich?

Schyłek

Dwa ostatnie lata były trudne dla Platformy Obywatelskiej, partii centrowej, która rządziła od 2007 do jesieni 2015 roku. Latem 2014 roku wybuchła „afera podsłuchowa”. Media zdobyły nielegalne nagrania prywatnych rozmów ministrów i urzędników wysokiego szczebla. Brutalne wypowiedzi polityków i ich wulgarny język zdegustowały odbiorców, odkrywając zarazem kulisy gry politycznej, w której zdradzieckie ciosy mieszają się z intrygami.

Opozycyjne Prawo i Sprawiedliwość Jarosława Kaczyńskiego zatriumfowało, wołając: polityka PO jest brudna! Kiedy zaś z opóźnieniem ogłoszono wyniki wyborów samorządowych, ruszyła nowa fala oskarżeń dotyczących rzekomego sfałszowania rezultatów przez rząd.

Wreszcie, w grudniu 2014 roku, Donald Tusk, premier i przywódca PO, opuścił krajową scenę polityczną, aby objąć funkcję przewodniczącego Rady Europejskiej. Na czele partii zastąpiła Tuska Ewa Kopacz, osoba pracowita, ale bez charyzmy.

Zmiana

Wszystkie te wydarzenia – podobnie jak kryzys europejski, a zwłaszcza konflikt rosyjsko-ukraiński – wywołały obawy i pragnienie zmiany. W maju 2015 roku prezydent Bronisław Komorowski przegrał nieoczekiwanie z Andrzejem Dudą – mało znanym, ale energicznym kandydatem PiS. Pojawiły się dwa nowe ugrupowania: Kukiz15, partia antysystemowa, i Razem – partia radykalnej lewicy. Jesienią, PiS skupił się w swojej kampanii wyborczej na obietnicach socjalnych, prostych i populistycznych, takich jak podwyższenie świadczeń rodzinnych i obniżenie wieku emerytalnego. Na odnowionej scenie politycznej, wobec niskiej frekwencji wyborczej (51 proc. głosujących), PiS zdobył 37 proc. głosów, co dało mu 51 proc. miejsc w Sejmie. W ten sposób partia ta osiągnęła absolutną większość w Sejmie, choć wsparło ją tylko 18 proc. ogółu Polaków uprawnionych do głosowania.

„Władza suwerenna”

Po zwycięstwie wyborczym PiS odsunął na dalszy plan swój program socjalny i skoncentrował się na kamieniach węgielnych systemu politycznego.

Jarosław Kaczyński utrzymuje, że polskie przemiany po 1989 roku, oparte na umowach Okrągłego Stołu – a więc wynegocjowane z komunistami – są skażone wadami i że jego partia musi odbudować Polskę na wzór Węgier rządzonych przez Orbana.

Zmiana polega na scentralizowaniu władzy i ograniczenia mechanizmu checks and balances (równoważenia się organów państwa). Ponieważ PiS nie może zmodyfikować konstytucji RP, Sejm wraz z prezydentem paraliżują prace Trybunału Konstytucyjnego. Te działania pozwalają przegłosowywać ustawy zagrażające porządkowi konstytucyjnemu. Służba cywilna została uzależniona całkowicie od decyzji politycznych. Media publiczne mają się stać „mediami narodowymi”, kontrolowanymi bezpośrednio przez rząd. Uprawnienia policyjne w dziedzinie nadzoru nad obywatelami znacząco rosną.

Jarosław Kaczyński nie respektuje zasady podziału władz, steruje prezydentem i panią premier, kontynuuje realizację swojego marzenia o „władzy suwerennej”. Na przekór antyrosyjskim wypowiedziom Kaczyńskiego, jego polityka nieufności wobec Unii Europejskiej oraz resentymenty antyniemieckie sprzyjają Putinowi. Kaczyński wydaje się być wiernym uczniem Carla Schmitta, błyskotliwego niemieckiego prawnika minionego wieku, teoretyka „stanu wyjątkowego” i „decyzjonizmu” politycznego, czyli stanowiska mówiącego o indywidualnej woli władzy politycznej, która wznosi się ponad prawo.

Nadzieja

Jednakże ograniczanie liberalnej demokracji napotkało nieoczekiwany opór. Obudził się ruch społeczny: Komitet Obrony Demokracji zorganizował w wielu polskich miastach demonstracje gromadzące tysiące ludzi. Komisja Europejska wszczęła niedawno wstępny etap procedury dotyczącej ochrony państwa prawa w Polsce. Do tej pory biskupi katoliccy w Polsce postanowili nie wypowiadać się publicznie na ten temat. Ale wśród Polaków wola bronienia naszych „europejskich zdobyczy” jest potężna i wypełniona nadzieją.

Henryk Woźniakowski, prezes Wydawnictwa Znak, członek Grupy IXE – Inicjatywy Chrześcijan dla Europy.

Que se passe-t-il en Pologne ?

Les choses vont mal en Pologne. L'Europe a de véritables raisons de s'inquiéter des événements qui s’y déroulent. Pourquoi le pays qui a résisté à la crise et qui menait une politique de développement durable exemplaire se met-il à affaiblir ses institutions démocratiques et à imposer des mesures qui tendent à restreindre les libertés civiles ?

Le déclin

Les deux dernières années ont été difficiles pour la Plateforme civique (Platforma Obywatelska, PO), parti centriste au pouvoir de 2007 à l'automne 2015. En été 2014, éclate le « scandale des écoutes ». Les médias entrent en possession d’enregistrements illégaux de conversations privées de ministres et de hauts fonctionnaires. Les propos violents des hommes politiques et leur langage grossier, dévoilant les coulisses du jeu politique fait de coups fourrés et d’intrigues, dégoutent le public.

L’opposition Droit et justice (Prawo i Sprawiedliwość, PiS) de Jarosław Kaczynski triomphe: la politique de PO est sale ! Une nouvelle vague d'accusations concerne une prétendue fraude électorale suite à une publication retardée des résultats des élections municipales. Enfin, en décembre 2014, Donald Tusk, Premier ministre et dirigeant de la PO, quitte la scène politique polonaise pour prendre ses fonctions de Président du Conseil européen. Ewa Kopacz, travailleuse mais sans charisme, remplace Donald Tusk à la tête de la PO.

Le changement

Tous ces événements, ainsi que la crise européenne et surtout le conflit russo-ukrainien, ont suscité des craintes et une envie de changement. En mai 2015 le Président Bronislaw Komorowski a échoué de manière inattendue devant Andrzej Duda, candidat peu connu mais énergique du PiS. Trois nouveaux partis apparaissent: Kukiz 15, un parti antisystème, Razem, un parti de la gauche radicale et Nowoczesna (Moderne) – liberal. A l’automne, le PiS focalise sa campagne électorale sur des promesses sociales, simples et populistes, comme l'augmentation des allocations familiales ou la baisse de l'âge de la retraite. Sur la scène politique renouvelée et avec un faible taux de participation (51 %), Droit et justice obtient 37 % des voix et occupe 51 % des sièges à la Diète. Ainsi, ce parti obtient la majorité absolue à la Diète grâce à seulement 18 % des citoyens disposant du droit de vote.

« Le pouvoir souverain »

Après avoir remporté les élections, le PiS écarte son programme social et se concentre sur les pierres d’angle du régime politique. Jaroslaw Kaczynski prétend que la transition polonaise après 1989, fondée sur les accords de la Table ronde, donc négociée avec des communistes, a été défectueuse et que son parti reconstruira la Pologne, à l’instar d’Orban en Hongrie. Le changement vise à centraliser le pouvoir et limiter le système de checks and balances. Puisque le PiS ne peut pas modifier la Constitution, la Diète avec le président paralysent les travaux du Tribunal constitutionnel. Cet acte permet de voter les lois portant atteinte à l'ordre constitutionnel. Le service civil dépend totalement des décisions politiques. Les médias publics deviennent des « médias nationaux » placés sous la responsabilité directe du gouvernement. Les compétences de la police en matière de surveillance des citoyens augmentent considérablement.

Jaroslaw Kaczynski ne respecte pas le principe de séparation des pouvoirs, commande le Président et le Premier ministre, continue à réaliser son rêve de « pouvoir souverain». Contrairement à ses propos antirusses, sa politique de méfiance vis-à-vis de l'Union européenne ainsi que les ressentiments anti-allemands sont avantageux pour Poutine. Kaczynski semble être un fidèle disciple de Carl Schmitt, le brillant juriste allemand du siècle dernier, théoricien de l'état d’urgence et d'un « décisionnisme » politique donc de la volonté individuelle de l’autorité politique qui s'élève au-dessus des lois.

L ‘espoir

Pourtant, les restrictions de la démocratie libérale rencontrent une résistance inattendue. Un mouvement social s’éveille: le Comité de défense de la démocratie (Komitet Obrony Demokracji) organise dans les villes polonaises des manifestations qui réunissent des milliers de personnes. La Commission européenne vient d’établir une procédure d'évaluation qui vise à assurer le respect de l'État de droit en Pologne. Jusqu’à présent, les évêques catholiques ont choisi de ne pas s’exprimer publiquement sur cette question. Mais chez les Polonais, la volonté de sauvegarder nos « acquis européens» est puissante et chargée d’espérance.

Henryk Woźniakowski

15 mars 2016 2 15 /03 /mars /2016 18:38
Janusz Hereźniak
Janusz Hereźniak
Janusz Hereźniak
Published by 011bukowski.over-blog.fr - dans "Janusz Hereźniak" "Botanik" "Fotograf"
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de 011bukowski.over-blog.fr
  • Le blog de 011bukowski.over-blog.fr
  • : faits et idées de mon actualité
  • Contact

Recherche

Liens